“ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν”
Στη σύγχρονη εποχή αυτή η φράση χρησιμοποιείται για κάθε έργο που συναντά δυσκολίες και αδυνατεί να ολοκληρωθεί.
Οι μέρες για το μεγάλο μας ταξίδι φτάνουν, αλλά τα σχέδια μας ανατρέπονται για ακόμα μια φορά όταν από τις μεγάλες πλημμύρες στην κεντρική Ελλάδα, κόβεται ο δρόμος προς τα βόρεια.
Δεν πτοούμαστε όμως και μέχρι να δούμε τι θα γίνει, αποφασίζω να επισκεφτώ έναν φίλο μου στην περιοχή της Άρτας.
Περίπου 500 μέτρα από το χωριό Σούλι συναντάται το εκκλησάκι Άγιος Δονάτος Σουλίου. Χτισμένο το 1793 είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δονάτο που είναι προστάτης άγιος των κατοίκων της περιοχής Σουλίου, πολιούχος άγιος Παραμυθιάς και όλης της Θεσπρωτίας.
Στη Χόχλα, στον κάμπο του Φαναρίου, κοντά στο Καναλλάκι Πρεβέζης, είναι χτισμένο το Μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής της Οσιομάρτυρος, που διοικητικά ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Παραμυθιάς, Γερομερίου, Μαργαριτίου και Πάργας.
Τόσα χρειάστηκαν για να ξυπνήσουν οι μνήμες του παρελθόντος και να ξαναζωντανέψουν στο ταξίδι αυτό.
Μνήμες που έχουν να κάνουν από το καλό στο καλύτερο…..
Δίκιο έχουν και όσοι λένε όμως ότι κάθε φορά που πηγαίνεις στο ίδιο μέρος, αυτό ποτέ δεν θα είναι το ίδιο.
Έτσι και φέτος, που λόγω πολλών ανατροπών και γεγονότων δεν πραγματοποιήθηκε ένα ακόμα ταξίδι στο εξωτερικό, και η μόνη λύση για να ξεφύγουμε λίγο ήταν στο εσωτερικό. Τα πράγματα γενικώς δεν ήταν και τα καλύτερα φέτος, αλλά έπρεπε να ξεφύγουμε έστω και για λίγο.
Προορισμός μας, μετά από μάταιο ψάξιμο σε πολλά και διάφορα μέρη η ΠΡΕΒΕΖΑ, και εννοούμε την ευρύτερη περιοχή της, Λούτσα, Βουβοπόταμος, Αχέροντας, Γλυκή, Σούλι, κα.
